دوره 13، شماره 1 - ( 3-1405 )
جلد 13 شماره 1 صفحات 40-24 |
برگشت به فهرست نسخه ها
استاد ، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
چکیده: (945 مشاهده)
مقدمه: امروزه تحول دیجیتال در باشگاه‌های ورزشی سالمندی، به‌عنوان رویکردی نوین برای ارتقای فعالیت بدنی و سلامت جسمانی سالمندان، در سطح جهانی مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، در ایران هنوز چارچوب مفهومی جامعی برای بهره‌گیری بهینه از فناوری‌های دیجیتال در این باشگاه‌ها طراحی و بومی‌سازی نشده است. هدف این مطالعه، مروری روایتی بر ورزش‌های الکترونیک و فناوری‌های پوشیدنی، با تأکید بر چالش‌های بومی، و ارائه مدلی مفهومی برای تحول دیجیتال در باشگاه‌های ورزشی ایران به‌منظور جذب سالمندان بود.
روش کار: این مطالعه به‌صورت مرور روایتی ساختاریافته با رویکرد میان‌رشته‌ای طراحی شد. جستجوی نظام‌مند منابع فارسی و انگلیسی منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ در پایگاه‌های معتبر ملی و بین‌المللی انجام گرفت. کلیدواژه‌ها با تمرکز بر تحول دیجیتال، ورزش سالمندی، فناوری‌های پوشیدنی و باشگاه‌های ورزشی انتخاب شدند. پس از غربالگری و ارزیابی نهایی، ۵۸ منبع برای تحلیل کیفی و تلفیق مفاهیم انتخاب گردید.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد بخش عمده مطالعات بررسی‌شده، ورزش الکترونیک و فناوری‌های پوشیدنی را با بهبود انگیزش حرکتی، افزایش پایبندی به فعالیت بدنی، ارتقای پایش شاخص‌های سلامت و شخصی‌سازی تمرینات سالمندان مرتبط دانسته‌اند. همچنین، تحلیل مطالعات منتخب نشان داد مهم‌ترین موانع تحول دیجیتال در باشگاه‌های سالمندی ایران شامل ضعف زیرساخت‌های فناورانه، هزینه‌های بالای تجهیزات دیجیتال، محدودیت سواد دیجیتال سالمندان و نبود سیاست‌گذاری منسجم ملی است. بر این اساس، مدل مفهومی پیشنهادی پژوهش چهار بُعد کلیدی شامل زیرساخت، فناوری، منابع انسانی و سیاست‌گذاری را به‌عنوان ارکان اصلی تحول دیجیتال باشگاه‌های سالمندی ایران تبیین کرد.
نتیجه‌گیری: نتایج این مرور نشان می‌دهد موفقیت تحول دیجیتال در باشگاه‌های ورزشی سالمندی ایران، صرفاً وابسته به توسعه فناوری نیست، بلکه نیازمند تقویت زیرساخت‌های بومی، ارتقای سواد دیجیتال سالمندان، آموزش نیروی انسانی متخصص و تدوین سیاست‌های یکپارچه ملی است. مدل مفهومی ارائه‌شده می‌تواند به‌عنوان چارچوبی کاربردی برای برنامه‌ریزی و توسعه باشگاه‌های ورزشی سالمندی مبتنی بر فناوری در ایران مورد استفاده قرار گیرد.
روش کار: این مطالعه به‌صورت مرور روایتی ساختاریافته با رویکرد میان‌رشته‌ای طراحی شد. جستجوی نظام‌مند منابع فارسی و انگلیسی منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ در پایگاه‌های معتبر ملی و بین‌المللی انجام گرفت. کلیدواژه‌ها با تمرکز بر تحول دیجیتال، ورزش سالمندی، فناوری‌های پوشیدنی و باشگاه‌های ورزشی انتخاب شدند. پس از غربالگری و ارزیابی نهایی، ۵۸ منبع برای تحلیل کیفی و تلفیق مفاهیم انتخاب گردید.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد بخش عمده مطالعات بررسی‌شده، ورزش الکترونیک و فناوری‌های پوشیدنی را با بهبود انگیزش حرکتی، افزایش پایبندی به فعالیت بدنی، ارتقای پایش شاخص‌های سلامت و شخصی‌سازی تمرینات سالمندان مرتبط دانسته‌اند. همچنین، تحلیل مطالعات منتخب نشان داد مهم‌ترین موانع تحول دیجیتال در باشگاه‌های سالمندی ایران شامل ضعف زیرساخت‌های فناورانه، هزینه‌های بالای تجهیزات دیجیتال، محدودیت سواد دیجیتال سالمندان و نبود سیاست‌گذاری منسجم ملی است. بر این اساس، مدل مفهومی پیشنهادی پژوهش چهار بُعد کلیدی شامل زیرساخت، فناوری، منابع انسانی و سیاست‌گذاری را به‌عنوان ارکان اصلی تحول دیجیتال باشگاه‌های سالمندی ایران تبیین کرد.
نتیجه‌گیری: نتایج این مرور نشان می‌دهد موفقیت تحول دیجیتال در باشگاه‌های ورزشی سالمندی ایران، صرفاً وابسته به توسعه فناوری نیست، بلکه نیازمند تقویت زیرساخت‌های بومی، ارتقای سواد دیجیتال سالمندان، آموزش نیروی انسانی متخصص و تدوین سیاست‌های یکپارچه ملی است. مدل مفهومی ارائه‌شده می‌تواند به‌عنوان چارچوبی کاربردی برای برنامه‌ریزی و توسعه باشگاه‌های ورزشی سالمندی مبتنی بر فناوری در ایران مورد استفاده قرار گیرد.
واژه‌های کلیدی: تحول دیجیتال، فعالیت بدنی سالمندان، ورزش الکترونیک، فناوری‌های پوشیدنی، باشگاه‌های ورزشی، سلامت دیجیتال، ایران
نوع مطالعه: مقاله مروری تشریحی |
موضوع مقاله:
هوش مصنوعی در حوزه سلامت
دریافت: 1404/7/9 | پذیرش: 1405/2/24
دریافت: 1404/7/9 | پذیرش: 1405/2/24
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |